Beheersorganen van bibliotheken, cultuur- en gemeenschapscentra zijn een oefening in lokale democratie, een spiegel van de verscheidenheid in de bevolking. Inwoners die dat willen, krijgen de kans verantwoordelijkheid op te nemen.

De meeste beheerders van culturele instellingen blijken echter mannelijk, blank en ouder dan vijftig. Voor een groot deel houdt dat verband met de traditionele manier van werven.

De inbreng van het verenigingsleven via de cultuurraad moet zeker behouden blijven. Maar natuurlijk behoren niet alleen de verenigingen tot het doelpubliek van de cultuurhuizen. Hoe zit het met de aanwezigheid van wijken, buurten of deelgemeenten? Hoe is de verhouding tussen mannen en vrouwen? Worden er ook jongeren aangetrokken? Is er oog voor de verschillende etnisch-culturele gemeenschappen in de stad of gemeente?